Moje fakty dotyczące piłki nożnej ⇒ Artykuły
Chelsea Szef Graham Potter w swoim najnowszym wywiadzie na temat swojej dotychczasowej pracy na stanowisku menadżera drużyny The Blues opowiedział o swoich wyzwaniach związanych ze stabilnym zdrowiem psychicznym jako menadżer pierwszego zespołu.
Potter, który dołączył do Chelsea z Brighton i Hove Albion nieco ponad miesiąc temu, wciąż przystosowuje się do życia w dużym klubie. Anglik, który objął Brighton w 2019 roku podczas swojego pierwszego występu w Premier League, udowodnił, że przez trzy lata spędzone na ławce rezerwowych na stadionie Amex udowodnił, że radzi sobie z presją wielkich lig.
Pod jego okiem klub zyskał miano zabójców gigantów i był postrzegany jako potencjalny europejski przedstawiciel ligi. To właśnie ta obietnica zapewniła mu możliwość zarządzania Chelsea po tym, jak we wrześniu nowi właściciele rozstali się z Thomasem Tuchelem.
Jednak Potter zdał sobie sprawę, że chociaż presja występów jest stała dla wszystkich menedżerów w Premier League, inaczej jest w takim klubie jak Chelsea, który zawsze jest od razu uważany za pretendenta do tytułu.
Mówiąc o tym, jak może to odbić się na zdrowiu psychicznym menedżerów, Potter w pełnym emocji wywiadzie wspomniał o życiu menedżera. „Ostatecznie część tego, czym jesteśmy, jest dla was przynętą” – powiedział ankieterom. „Zawsze ktoś jest pod presją, więc jest narracja.
„Chcesz porównywać się z poprzednim facetem, więc zawsze coś się dzieje, co, powiedziałbym ogólnie, nie jest dobre dla zdrowia psychicznego, jeśli się porównujesz. Nikt nie może znać innego kontekstu. Możesz znać tylko siebie i swój kontekst, więc porównania nie są szczególnie zdrowe.
„Jesteśmy częścią sportu, w którym wywieramy presję. Ktoś musi być pod presją. Potem jedno odchodzi i następuje następne. Kilka tygodni temu był to Steven Gerrard, potem będzie ktoś inny, a potem jeszcze ktoś inny.
„W świecie, w którym żyjemy, trudno jest współczuć menadżerowi Premier League, zrozumcie mnie dobrze, ale powiedziałbym, że zdrowie psychiczne tak naprawdę nie wpływa na dyskryminację w zależności od statusu ani wysokości zarobków.
„Trzeba po prostu mieć tego świadomość. To wyzwanie i myślę, że wszyscy musimy o tym pamiętać. Myślę, że musisz zrozumieć, że wykonujesz swoją pracę i że są rzeczy, na które nie masz wpływu, z którymi musisz sobie poradzić i z którymi musisz sobie poradzić.
